با کودکی‌هام

چگونگی تشویق

زمانی که بچه‌ها کار خوب انجام می‌دهند، اغلب با این کلمات (که تو خوبی ،توماهی...) تشویق می‌شوند، که همه‌ این‌ها نادرست و غیرموثر است، زیرا باانجام یک رفتار، فرزند ما، بچه خوبی نمی‌شود و اشکال اولیاء اغلب این است که فرزند خود را گاهی آدم خوب و گاهی آدم بدی می‌دانند.

و فرزند نمی‌تواند تشخیص دهد که چه زمانی آدم خوبی و چه زمانی آدم بدی است، اما اگر ما کار فرزند را تشویق کنیم و احساس خود را نسبت به کار او بگوییم، او نتیجه می‌گیرد که چون من باعث خوشحالی مادرم شدم، پس خوبم.

مثال: بچه شما منظم نشسته و با اسباب بازی هایش آرام بازی می‌کند.

الف)تشویق نا مناسب:تو خیلی خوبی عزیزم

ب)تشویق مناسب: از این که آرام بازی می‌کنی خوشحالم

در مورد (ب)مادر کار  بچه را تشویق کرد و احساس خود را به شکلی مفید و مؤثر بیان نمود.

پس مهم ترین مسئله در تشویق این است که باید کار را تشویق کنیم نه کل شخصیت فرد را؛ زیرا با انجام یک کار کل شخصیت فرد خوب یا بد نمی‌شود.

بر گرفته از کتاب والدین آگاه فرزندان دلخواه

نوشته: سید محمدرضا پیغمبری